Wat gebeurt er eigenlijk met jou als je kind overprikkeld is en een vol hoofd heeft?
Blijf je rustig? Of raak je zelf ook vol?
Als je zelf hooggevoelig bent, dan is de kans groot dat het volle hoofd van jouw kind iets bij jou triggert. Je gaat zelf ook van alles voelen. En misschien ook wel doen. Schiet je in de oplosstand? Of trek je je juist terug? Met misschien een rotgevoel erbij omdat je er niet helemaal kunt zijn voor je kind.
Ik herken het in ieder geval wel. Als mijn kind – of iemand anders om me heen – overprikkeld raakt, dan voel ik die onrust. Ik word zelf ook onrustiger en wil helpen. Maar…. dat wil die ander niet altijd. Soms wordt het door wat ik zeg of doe alleen maar erger. Een goede les voor mij om er niet altijd vanuit te gaan dat de ander geholpen wíl worden. Ik kan beter vragen: ‘Heb je hulp nodig?’ En zo ja, ‘wat kan ik doen?’
Herken je dat?
Je kunt als ouder op verschillende manieren helpen om het hoofd van je kind weer wat rustiger te krijgen. Hieronder een paar voorbeelden. Kijk maar wat bij jou past
Geduldig blijven
Als het hoofd van je kind vol zit, zie je dat ze (of hij) sneller moe wordt, prikkelbaar is, boos, in de war, of dingen vergeet en niet meer goed op kan letten. Je helpt haar het meest door zelf geduldig te blijven.
Tel bijvoorbeeld in gedachten tot 10. Jouw rust helpt haar hoofd sneller tot rust komen dan wanneer je meegaat in haar onrust.
Anders kijken naar het gedrag van je kind
Je eigen rust begint vaak bij je gedachten. Als je anders leert kijken naar het gedrag van je kind, wordt het voor jou ook makkelijker om rustig te blijven. Deze gedachten kunnen daarbij helpen:
- Ze vindt dit zelf ook niet fijn
- Haar hoofd zit vol, ze heeft rust nodig
- Misschien ging het voor haar te snel
- Ze heeft extra tijd nodig
- Als ze het kon, zou ze het anders doen
- Ze doet dit niet expres, het is onvermogen
- Dit gaat weer ook voorbij
- Ze is het overzicht kwijt, misschien kan ik helpen dat terug te krijgen
Ben je bewust van je oordelen
Een kind met een vol hoofd kan snel boos, gefrustreerd, chaotisch of dromerig raken. Dat is niet altijd makkelijk om mee om te gaan. Voor je het weet, heb je er een oordeel over en raakt je eigen hoofd ook weer vol. Sta eens stil bij die oordelen. Waar komen ze vandaan? En hoe is dit eigenlijk voor je kind? Misschien kun je er samen eens over praten.
Herken je deze gedachten? Of heb je zelf nog andere?
- Wat een chaoot, sloddervos
- Ze maakt ook nooit iets af
- Ze luistert expres niet
- Ze zit altijd te dromen
- Ze is zo negatief
- Het interesseert haar niet hoe het voor mij is
- Ze moet meer voor zichzelf opkomen
- Wat een pietlut
- Ze huilt om alles
- Ze overdrijft altijd zo
- Dat had ze toch allang moeten weten
Een vol hoofd betekent vaak dat je niet meer kunt reageren zoals je eigenlijk zou willen. Hoe vaak hoor je achteraf ‘dat wou ik helemaal niet, maar het gebeurde gewoon’?
Als je hoog in emotie zit, dan kun je niet meer goed nadenken. Je komt in de vlucht-, vecht- of bevriesstand. Laat je kind dan maar even. Praten heeft op dat moment weinig zin. Dat kun je beter doen als ze weer wat rustiger is.
Je kunt dan bijvoorbeeld vragen:
- Wat gebeurde er?
- Merkte je dat je hoofd vol raakte?
- Wat merkte je dan?
- Wat zou je een volgende keer kunnen doen om het minder vol te laten worden?
- Wat kan ik doen om je te helpen?
- Of wat kan ik beter niet doen?
Achteraf samen terugkijken, helpt om het een volgende keer anders te doen. Voorkomen dat je hoofd vol raakt, dat is niet makkelijk als je hooggevoelig bent. Leren voelen dát het vol raakt, dat kan wel.
Wil je daar hulp bij? Neem gerust contact op, jullie zijn van harte welkom.