Oeps, hij lijkt meer op mij dan ik dacht

ouders coachen

Ouders spelen bij mijn coachtrajecten altijd een belangrijke rol. Je kunt niet zomaar je kind bij me ‘droppen’ met de mededeling ‘fix hem (of haar) maar’. Zo werkt het niet. Ik heb input nodig van jou. Je kind heeft jou nodig om zich bewust te worden van wat hij doet. Van dingen die helpend en dingen die niet helpend zijn. Ook om patronen te leren herkennen. Die patronen zouden trouwens zomaar eens op jouw patronen kunnen lijken 😉. Want zoals je weet nemen ze (vaak onbewust) heel veel van jou over. hooggevoelig

Ouders coachen

Ik heb laatst de training ‘praktisch ouders coachen’ gevolgd bij Wouthiera Crommelin. Altijd fijn om weer nieuwe ideeën en tools te krijgen en ervaringen te delen met andere coaches. Geeft weer een nieuwe boost.

Tijdens de training deden we zelf ook een aantal oefeningen die we met ouders kunnen doen. Gewoon om te ervaren hoe dat is. Ik kan je zeggen dat ze verhelderend waren en soms zelf een tikje confronterend.

Een van de oefeningen was het beantwoorden van de volgende vraag:

‘Wat irriteert je aan je kind?’

Natuurlijk kon ik daar, net als elke pubermoeder, een heleboel op antwoorden 😉
.

Nieuw inzicht

Maar de vragen die daarna kwamen, die gaven me het meest inzicht.

‘Doe je wat je hebt opgeschreven over je kind zelf op een bepaalde manier ook?’

‘Is het iets dat je zelf meer zou willen (doen)?’

‘Wat doet dit met je?’ (wat voel je daarbij)

Tja, toen moest ik wel toegeven dat ik zelf ook wel eens het gedrag laat zien waar ik me bij mijn kind aan erger. Wel vaker dan ‘wel eens’ als ik heel eerlijk ben. En ik zou ook best wel eens vaker willen doen wat hij doet. Bijvoorbeeld vooral dingen waar hij zelf zin in heeft, of maar een beetje rondhangen en niks doen 😉 Ik voelde me best een beetje schuldig. Dat ik hem steeds verwijt dat hij dingen doet, terwijl ik het zelf ook doe. Eigenlijk laat hij me dat wel af en toe weten, want soms zegt hij letterlijk ‘dat doe jij ook’. Maar door deze oefening werd het me een heel stuk duidelijker.
.

Welke stap ga je zetten?

Daarna werd nog gevraagd ‘welke conclusie trek je hieruit en welke stap ga je zetten?’

Mijn conclusie en stap: wat ik bij mijn kind zie heeft voor een deel een oorsprong in mij. Kinderen houden je een spiegel voor. Hij heeft mij als voorbeeld gehad en laat soms hetzelfde gedrag zien. Als ik wil dat hij iets anders laat zien, dan kan ik niet anders doen dan ook naar mezelf kijken en bedenken wat ik anders zou kunnen doen. Het mag beginnen bij mij. Als ik het goede voorbeeld geef, dan volgt hij vanzelf. Ik ga dus meer letten op wat ik doe en op het moment dat ik merk dat ik iets doe waar ik me bij hem aan erger, dan ga ik dat bewust veranderen.

Even afwachten wat het effect zal zijn, maar ik ga er vanuit dat het positief is.

Waar erger jij je aan bij je kind wat je ook bij jezelf herkent? En wat zou jouw eerste stap zijn om dit te veranderen? Laat je het me weten?
.

Meer weten?

Wil je meer weten over jouw rol als ouder en wat je zou kunnen doen om je kind te helpen? Neem dan gerust vrijblijvend contact met me op.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.