Wat doe jij met je gevoel?

Praten over gevoelens of ze laten zien aan anderen is voor veel hooggevoelige mensen lastig. En voor tieners en jongeren al helemaal. Die zijn nog aan het ontdekken wie ze zijn en daar hoort ook bij wat ze voelen.

.

Een vrolijk en vrij meisje

Ik denk dat mensen mij vroeger een vrolijk en vrij meisje vonden. Ik was vaak de hort op, zocht vrienden en vriendinnen op. Soms was dat een hele groep en soms juist één iemand. Maar soms had ik ook een andere behoefte; helemaal alleen zijn, op mijn kamer, muziek luisteren of een boek lezen, even geen contact met de buitenwereld.

Ik huilde altijd snel. Bij een heleboel gevoelens: boosheid, frustratie, verdriet, schaamte, bij alles kwamen de tranen snel. Ik vond dat vervelend. Vooral bij boosheid of frustratie, omdat ik me dan zwak voelde als ik ging huilen.

.

Mezelf veroordelen

Ik ging mezelf eigenlijk veroordelen om mijn gevoelens. Ook omdat ze er niet altijd mochten zijn, of soms weggewuifd werden. Er is ook een tijd geweest dat ik eigenlijk niet wist wat ik voelde. Dat ik misschien dingen deed die ik achteraf gezien helemaal niet wilde doen. Gewoon omdat ik het niet voelde op dat moment en over mijn eigen grenzen heen ging.

Uiteindelijk ben ik daardoor een paar keer in een depressie geraakt. Omdat ik mezelf kwijt was. Pas toen ik daarbij hulp heb gezocht, ben ik veel beter naar mezelf en mijn gevoel gaan luisteren. Natuurlijk zijn er nu nog wel eens gevoelens die ik liever niet wil voelen. Maar ik weet inmiddels dat ze alleen maar sterker worden als ik ertegen vecht en me meer in de weg zitten dan wanneer ik ze toelaat. Dan is het heftig maar kort, en dan kan ik daarna weer verder.

Had ik als tiener maar geweten wat ik nu weet. En geleerd om mijn gevoelens te herkennen en ze er te laten zijn. Dan was ik als volwassene denk ik niet zo onderuit gegaan.

.

De Gevoelsverkenner

Daarom ben ik zo blij met mijn nieuwste aankoop, de ‘Gevoelsverkenner’ van Greetje Welten. Die helpt enorm bij het verkennen en ontdekken van wat je allemaal voelt. Of wat je juist niet voelt omdat het allemaal te veel is.

Dan ben je een ‘wegkijker’ die zijn gevoel onderdrukt. Je doet dan net of er niets aan de hand is, je stopt je gevoel weg en gaat verder op de automatische piloot. Soms is dat handig, voor een tijdje, maar uiteindelijk brengt het je niets en zul je er toch naar moeten kijken.

Of je bent een ‘rondhanger’ die wegkijkt en niets met je gevoel doet en daardoor in rondjes blijft draaien. Eigenlijk zit je dan vooral jezelf in de weg en dat kost enorm veel energie. Je kunt pas verder door naar jezelf te kijken en er iets mee te doen.

.

Inzicht krijgen in je gevoelens

Door inzicht te krijgen op welke manier jij met je gevoelens omgaat, kun je je patroon doorbreken en meer het gevoel voelen op het moment dat het er is. Soms best spannend en niet altijd fijn, maar het is altijd beter dan het te laten sudderen en te laten groeien totdat je er echt geen raad meer mee weet. Want dat is wat er gebeurt als je het wegstopt, het groeit juist. En als je niet uitkijkt, ligt er een depressie op de loer. En geloof mij, dat gun ik niemand.

.

Hulp nodig?

Heb jij een tiener of jongere in huis die het lastig vindt om haar (of zijn) gevoelens te laten zien? Of laat ze juist heel heftig haar gevoelens zien? Heeft ze daar zelf last van en zou ze daar wat aan willen doen? Ik wil haar daar graag bij helpen. Of wil je zelf meer inzicht in je eigen gevoelens? De tool is ook heel geschikt voor volwassenen.

Wil je meer weten? Stuur me dan een mail of bel me voor een gratis telefonische kennismaking.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *